แอมเอก้าคุง™

...ร้ากจริง ร้ากจัง ร้ากกัน ร้ากไหม ร้ากมาก ร้ากมาย ร้าก Offza คนเดียว...

          วุ่นๆ กะการนั่งทำของขวัญวันเกิดอยู่เกือบทั้งบ่าย จริงๆ ก็ไม่ได้ทุ่มเวลาทั้งหมดหรอก นั่งดูหนังไปด้วยอ่ะ (555+) ก็วันก่อนเช่าหนังมาดูเต็มเลยอ่ะ อย่างเมื่อคืนก็ทั้งฮาทั้งเศร้า โห่ อ่อนไหวจริงหว่ะ ดูเสร็จก็คัดๆ เพลงเพื่อไรท์เป็นของขวัญวันเกิดให้พี่คนนึงอยู่ ตื่นมาก็มาดูหนังต่อ บ่ายๆ ก็ยังดูอยู่ แต่ก็นั่งๆ ทำปกซีดีไปด้วย (อ้า..เห็นมะ สามารถๆ) หลังจากที่ร่างๆ ปกซีดีอยู่นานก็ได้การ์ตูนลายเส้นแบบเดิมที่ถนัด แต่ปรับเปลี่ยนไรนิดหน่อยก็ออกมาเป็นปกซีดีเห่ยๆ ทั้ง 2 กล่องเรียบร้อยละ แหมดีใจกะความอัจฉริยะในการทำลายศิลปะของตัวเองอยู่ได้ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์ดังนั้น อืมม จากไอ้ก้อยจังอ่ะ ประมาณว่าเย็นนี้ทำตัวให้ว่าง ทุ่มนึงไอ้อ๊อฟมานชวนไปกินเนื้อย่าง อืมม ว่าไปอย่างนี้ก็โอเคนะ แต่ก่อนถ้าชวนไปกินเนื้อย่างรึไปเที่ยวไรกันทีหนิก็จะต้องถามก่อนว่ามีใครไปบ้าง ภาวะการณ์ไม่เอื้อต่อการกินก็จะเซบายก่อนง่ายๆ แต่นี่เหลือเพื่อนที่คบกันไม่กี่คนไอ้กลุ่มที่เราเบื่อหนังหน้ามันก็หนีหายไปกันหมดละ จึงไม่ต้องมีคำถามกลับแค่กลับมาถามตัวเองว่าอยากไปรึเปล่า ว่าไปก็ไม่ได้ไปกินเนื้อย่างกะพวกนี้นานละ นัดคืนนี้จึงเป็นอันตกลง (เมิงเคยปฏิเสธได้ด้วยหรอ ??)

          จากนั้นก็เร่งมือทำให้ร่างปกซีดีห้ายเป็นของจริง ตกแต่งไรให้เรียบร้อย แหมดีนะที่เราเรียนวิทย์คอม ไม่งั้นถ้าเกิดไปอยู่ซะแถวๆ ศิลปกรรมคงอับอายขายขี้หน้าแบบทั้งคณะไม่มีคนคบแหงๆ อ่ะ เอาว่ะทำไปแล้วอ่าเร่งๆ ดีก่าทุ่มกว่าแล้วด้วยอ่ะ ไปก็แวะส่ง ตังค์ 1 ใน 4 ของร้อยสุดท้ายที่ติดกระเป๋าจึงถูกแบ่งไปเป็นค่ากล่องและค่าส่ง เง้อ แล้วตูจาเอาตังค์ไหนไปออกค่าเนื้อย่างก่าเพื่อนว่ะหนิ

          ไม่กี่อึดใจจากบิ๊กเจียงก็ถึงร้านนมน้าแขกด้วย ว้าเหว่ (WAVE) แซด (sad) คู่ใจ แหม่อยากรู้เจงๆ ใครเป็นคนตั้งชื่อมอไซค์ยี่ห้อนี้รุ่นนี้อ่ะ ทั้งว้าเหว่ ทั้งเศร้า(sad) ได้สมใจเจงๆ ตั้งแต่ออกมายังหาแฟนมานั่งด้วยไม่ได้เลย สงสัยว่าต้องเปลี่ยนรถก่อนมั้งเนี่ยถึงจามีแฟนก่าเขาบ้างอ่ะ ถึงร้านทุกคนก็ฉีกยิ้มสง่างามกว่า Miss Thailand ทุกๆ ปี โห่ ไรนักหนาอ่ะก็แค่มาสายชั่วโมงเดียวแค่นี้เอง (แหนะมานไม่สำนึกผิดครับ) แล้วเราก็เคลื่อนทัพไปถล่มที่กิ่งแก้วเนื้อย่างเกาหลี งานนี้ไปกัน 4 คน เรา ก้อย อ๊อฟ แล้วก็แฟนใหม่อ๊อฟ เง้อ ชวนมากินเนื้อย่างพร้อมเปิดตัวแฟนใหม่ ประทับใจมานเจงๆ เพื่อนๆ มานก็โสดทั้งนั้น ทำกันได้... ให้วิจารณ์หรอ เง้อ ไม่ถนัดเลยหว่ะ อืมม ก็โอนะ ถึงจาไม่หล่อ แต่ก็ดูเรียบร้อยใช้ได้เหมาะยิ่งที่จะเป็นที่กดขี่ของเรา (555+) อย่างน้อยก็ดีกว่ารายก่อนอ่ะ เง้อวิจารณ์ละก็เข้าตัว ... ตูม่ายมีแฟน

          กินซะจุใจ ใส่ทุกอย่างไม่ยอมให้ท้องมีช่องว่าง แล้วก็ถึงคราวสารถาพ "อืมม.. เพื่อนๆ คือว่าเรามีตังค์ติดกระเป๋าอยู่ 75 บาทอ่า มื้อนี้ใครจาออกเพิ่มให้เราหรอ" (เอ้ย! มันสามารถหว่ะ นับถือๆ) แล้วพอจ่ายตังค์ อ๊อฟมานก็จ่ายของมันคนเดียว โห่ สมแล้วที่เป็นแม่พิมพ์ของชาติ รักแกเจงๆ อ่ะ ว่าแต่ว่าพรุ่งนี้ มะรืน และวันต่อๆ ไปก่อนจาถึงสิ้นเดือน แกเลี้ยงอีกได้มั้ยอ่ะ (นะ ความคิดมัน) กลับห้องก็เลยแวะ up spaces ซะหน่อย ลงเพลงใหม่ด้วยอ่ะ ยิบปี้เฮ้ ลงเพลงหลายๆ เพลงได้แล้วอ่ะ แถมส่ายแบนเนอร์เป็นชื่อของเพลงได้ด้วย เพลงไรมั่งก็ลองๆ เลื่อนๆ ดูละกันอุตส่าห์ขนมาลงให้ละ ง้านเวลาถัดจากนี้ขอตัวไปดูหนังต่อละนะ (เจริญจริง มานจาสอบพรุ่งนี้อยู่แล้วนะหนิ นับถือมันอีกรอบครับงานนี้)

...แฟนหนุ่มเดินเข้ามาแล้วก็จากไป แต่เพื่อนสาวนั้นไซร้อยู่ยั้งยืนยง...

            วันนี้แม่ค้าร้านกับข้าวหนีหน้าที่ออกไปเที่ยว ตีหนึ่งความหวังเพียงร้านเดียวที่หากินได้ใกล้สุดในบริเวณหอก็มีแค่นี้ จากลับมานอนก็คงไม่ไหว เลยตัดสินใจลุยเองซะเลย ได้ข้าวไข่เจียวมาจานนึง ไม่รู้ว่าตัวเองเจียวไข่ได้อร่อยขึ้นรึหิวจนอะไรก็อร่อยไปหมดก็ไม่รู้... 
          กลับมาถึงห้องก็ไม่รู้จาทำอะไร เน็ทช้าๆ ไงไม่รู้ ออน M ก็ได้แป้บๆ ไม่ทันได้คุยกะใครก็หลุด เลยมานั่งเปิด MV นั่นนี่ดูไปเรื่อย เลยไปเจอ MV นึงเข้าน่ารักโคตรๆ อ่ะ ความคิดนึงก็แว้บๆ มา เอาเพลงนี้ไปลง space เราดีก่า แปลงไรเสร็จก็มานั่งเลือกรูป อ่าไปเจอรูปนึงเข้าฝีมือถ่ายเพื่อนสาวโคตรซี้ของเราเลย ดูๆ ไปก็เท่ๆ ดีอีกแบบ จับตัดนิดแต่งอีกหน่อยๆ ก็ได้ภาพพื้นหลังละ ลุยหล่ะคับงานนี้  
          บ่ายของเมื่อวานมีคนชวนไปดู แก๊งชะนีกับอีแอบ มา น่ารักโคตรๆ อ่ะ ข้างๆ ก็เซเลอร์มูนเพียบเลย เป็นหนังไทยอีกเรื่องที่ขอบอกว่าชอบๆ ไม่รู้ดินั่งดูไปยิ้มไป ยอมรับว่าเพลงประกอบหนังอ่ะเพราะมากอยากได้ๆ โดยเฉพาะเพลงที่ฮัมเอาอ่ะไม่รู้ว่าเป็นเพลงทำไมต้องเธอรึเปล่า แต่ได้อารมณ์ดีมากๆ ในเรื่องมีเคสดีๆ ตั้งหลายรอบแต่มีตอนนึงอ่ะชอบจริงๆ ตอนที่แม่บอกช่วงที่ทำขนมอ่ะว่า "ก็ส่วนผสมมันผิดตั้งแต่ต้นทำต่อก็กินไม่ได้หรอก" โห่ โดนอ่ะคับ แต่ละคู่ก็แต่ละมุมความรักดูน่ารักๆ ไปหมด เดินออกจากโรงด้วยอาการมีสุขจริงๆ เฮ้อ ดูแล้วอยากมีแฟนบ้างอ่า อยากมีรักแบบน่ารักๆ ซักครั้งดูจัง ใครจาช่วยเราได้มั่งหว่า ??? 
           อืมม... แต่ว่าไป สมัยเราเรียนมัธยมปลายเราก็โดนเพื่อนคนนึงกอดแบบนั้นเหมือนกันไม่รู้สิว่าตอนนั้นเขาคิดอะไร นึกแล้วมันก็ตลกดี ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นเป็นช่วงใกล้ๆ จะปีใหม่มั้ง เราอยู่ห้องเดียวกัน
ถ้าจำไม่ผิดอีกเช่นกันน่าจะอยู่แถวๆ ระเบียงอาคาร 2 ชั้น 2 ไม่ๆๆๆ อาคาร 1 ดิ เลยหน้าห้องปกครองมาหน่อยนึง เค้าเดินตามหลังเรามาได้ซักพักแล้วอ่ะ ช่วงห่างไม่เท่าไหร่ พอห่างๆ ตาคนหน่อยเค้าก็เข้ามากอดเราเลยเหมือนในหนังเปะๆ เลยอ่ะ ไอ้เราก็หยุดเดินต่อไม่รู้สิว่าทำไมต้องหยุดด้วยในตอนนั้น แต่อยากบอกว่ารู้สึกดีเป็นบ้าเลย ดูอบอุ่นแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน(พุ่นเดะ) จริงๆ ก็ไม่เคยบอกมันหรอกว่าแอบชอบมันตั้งแต่สมัย ม.ต้น แล้วอ่ะ แต่จนแยกกันก็ไม่เคยบอกมันเลยอ่ะ กลับไปบอกตอนนี้จะทันมั้ยหว่า

หวัดดีนิวเอก้าคุง

          นับเป็นเวลาพักใหญ่ๆ ที่เราใช้เวลากะการใส่ใจตัวเองบ้าง หลังจากปล่อยหน้าที่นี้ไปนานโดยไม่ได้รู้ซึ้งถึงค่าในตัวเองมาเลย อย่างที่ในเรื่อง Miss Congeniality บอกแหละว่าคนเราย่อมสนใจคนที่ใส่ใจในตัวเอง เพราะหากแม้ตัวเองยังไม่เคยเห็นค่าในตัวเองแล้ว ใครหน้าไหนมันจามามองว่าเราดี และอีกเช่นกันหากเป็นอย่าง หนังเรื่อง What A Girl Wants แล้วคงต้องสนับสนุนความน้อยใจของนางเอกที่พูดว่า ถ้าหากเราดีจริง สักวันนึงพ่อก็คงมารับเรากับแม่แน่ๆ ไม่รู้ในหนังบอกแบบนี้รึเปล่า แต่มันความหมายราวๆ นี้อ่ะ แล้วก็เชื่ออีกแน่ว่าพระเอกที่ยังคงรอได้ไม่มีเปลี่ยนแปลงก็คงมีแต่ใน A lot like love เท่านั้นอ่ะ เง้อแต่รู้สึกเรื่องสุดท้ายนี่จาไม่เข้าเท่าไหร่แฮะ เอาน่าเอาเป็นว่าอย่างที่เราเคยสอนๆ คนอื่นอ่ะ คราวนี้เก็บคำสอนมาใช้กะตัวเองบ้าง แค่คนๆ เดียวที่มันไม่ได้มองเห็นค่าของเรา ทำไมเราจะต้องทำตัวให้แย่จนอีกหลายๆ คนที่กำลังเข้ามามองเราแย่ตามนั้นไปด้วยหล่ะ ว่าแล้วก็ถึงเวลาพักฟื้น และซ่อมแซมบ้านครั้งใหญ่

           ที่หายๆ ไปอ่ะ หายไปไหนบ้างอ่ะ ??  ... อืมมม ตอนนี้อยู่คนเดียวเลยเหมาะหน่อยกับอะไรหลายๆ อย่าง ใช้เวลาว่างๆ ไปกับการจัดห้อง ซื้อต้นไม้เข้ามาเลี้ยง ช่วยได้เยอะนะ เช้าๆ ตื่นมาเจอกะต้นไม้ในห้องเราเองก่อนอ่ะ เครียดๆ มองไปก็ทำให้ใจเย็นขึ้นมาบ้าง เรื่องนี้คงต้องขอบคุณพี่กัน คุณหมอ ER โรงพยาบาลหนองคายอ่า ยอมรับว่าชอบห้องพี่แกมากๆ ตื่นมาเจอกะสวนหย่อมเล็กที่ระเบียงพี่เขา มีบ่อปลาเล็กๆ โคตรรู้สึกดีเลย อืมม แบบว่าถ้าติดใจอย่างอื่นด้วยจาไปขอแวะๆ ค้างด้วยอีกจาได้มั้ยหว่า ....นอกนั้นก็ทำงาน ทำงาน ทำงาน หลังจากที่บริษัทยอมปล่อยงานให้ทำต่อก็ดูเหมือนงานจะเข้ามาเรื่อยๆ ไม่ขาดมือ ขอบคุณครับผม playmobus ถ้ายังว่างอยู่หล่ะ อืมม ทุกบ่ายวันจันทร์ พุธ และอีก 1 วันเต็มๆ ของวันศุกร์ก็นี่เลยคุณครูอาสาสมัครโรงเรียนประถมสู้รบกับเหล่าบรรดาลิงซนๆ ซะทำให้ไม่ต้องคิดเรื่องอะไรเลยแหละตอนนี้คงใช้ประโยคเชยๆ ของนางงามด้วยอีกคนแหละว่า รักเด็กครับ เหลือจากนั้นก็ทุ่มเวลากะการดูแลตัวเอง กินให้จูเข้าไว้ นอนไม่ดึกมาก ออกกำลังกายให้หนักหน่อย หน้าท้องสวยๆ ที่เคยเป็นของเราจะต้องกลับมาในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน วันพระก็แวะๆ วัดวาบ้างครั้งคราวตามโอกาสที่สะดวก เย็นๆ ของวันที่ว่างก็หอบสมุดเล่มโปรดไปนั่งวาดการ์ตูนที่ชอบริมโขงที่ร้านนมร้านโปรด โห่ชีวิต เจ๋งกว่านี้ไม่มีอีกแล้วครับ

           ณ ตอนนี้เริ่มเห็นค่าของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้วแหละอาจเพราะหลายๆ คนที่เข้ามาคุยๆ ด้วยในช่วงนี้ และก็คงบอกกะทุกๆ คนทั้งที่ชวนไปดูหนังบ้าง กินนมบ้าง รึพาไปกินร้านไอติมร้านโปรดบ่อยๆ ว่าขอบคุณมากๆ ละกันแต่ก็ยังยืนยันคำตอบเดิมอยู่ว่ายังไม่ได้พร้อม รึคิดที่จะตัดสินใจอะไรในตอนนี้ บ้านผมยังใหม่อยู่อ่าเป็นว่าขอชมบ้านใหม่ในสภาพสวยๆ หลังนี้ไปซักพักก่อน บอกตามตรงว่าคงยอมไม่ได้แน่ถ้าจะปล่อยให้ใครมาทำลายบ้านหลังนี้ลงซะเละอย่างที่ผ่านมา 

~ นิวเอก้าคุง ~

...จะต้องทำยังไงเมื่อจะต้องหยุดในจุดที่ไม่ใช่เส้นชัย...

          การเดินทางทุกๆ การเดินทางย่อมถึงที่หมาย ถึงเส้นชัย เป้าที่ได้วางไว้จึงจะหยุด การแข่งขันเมื่อเริ่มจากจุด start แล้วที่ต่อไปที่จะต้องถึง ก็คือเส้นชัยเท่านั้น ไม่ว่าจะเข้าเป็นคนที่เท่าไหร่ก็ตาม แต่หากจะต้องหยุดหยุดในที่ๆไม่ใช่เส้นชัยหล่ะจะรู้สึกยังไง 
         เสียใจมั้ยที่ขอเขาลงแข่ง วางแผนในการแข่งอย่างดิบดี เริ่มต้นแข่งขันซึ่งใช้เวลา 4 เดือนเต็มๆ แล้วต้องหยุดเพราะไปต่อไม่ถึงเส้นชัย  
         รู้สึกยังไง ที่ได้รู้ความจริง รู้ความโง่ รู้ตำแหน่งของตัวเองว่าที่แข่งๆ มามีคนเขายืนหัวเราะกับความไม่เจียมเนื้อเจียมตัวของตัวเองอยู่มากแค่ไหน หัวเราะที่เห็นเด็กใส่ชุดพร้อมจะว่ายน้ำ แต่กลับมาอยู่ในสนามรักบี้ ไม่ได้ดูซะเลยว่าก่อนนั้นสนามเป็นยังไง เขาทำยังไง หวังแค่จะมาจับเสือมือเปล่าอย่างงั้นหรอ
         ดีใจรึเปล่าที่รู้ว่าเราจะได้หยุดกะมัน เกมที่มีคนหลอกให้ลงแข่ง หลอกให้ดีใจว่าชุดว่ายน้ำดีแล้วเหมาะแล้วกะกีฬารักบี้ หลอกเอาไม้ขนไปไปแข่งกะนักกีฬาฟันดาบอยู่ตั้งเป็นนานตลอด 4 เดือน
         เจอเข้าอย่างงี้หล่ะ จาทำยังไงต่อ
         หยุดตรงนี้แล้วแล้วลากจักรยานสวนจักรยานคันอื่นๆ ที่กำลังเร่งแข่งกันอยู่ทางเดิมของสนาม เพื่อกลับไปที่จุดเริ่มต้นงั้นหรอ เสี่ยงเกินไปมั้ยอ่ะ
         ปั่นมาน่องโป่งแล้วหว่ะ ทนปั่นอีกหน่อยได้มั้ยอ่ะ ไงซะออกจาก start แล้วก็ขอเห็นเส้นชัยได้มั้ย แม้คนที่เข้าจะไม่ใช่เราคนแรกอ่ะ
         อืม... ถ้าเราเลือกที่จะปั่นต่ออ่ะ จะโดนด่าอะไรมากมั้ย ในเมื่อรู้ว่ายังไงก็แพ้ละ แต่ก็ขอแพ้แบบมีศักดิ์ศรีหน่อย ได้เดินออกจากสนามเป็นคนสุดท้ายหลังจากที่ผ่านเส้นชัยไป ยังดีกว่าเดินออกมาจากสนามเป็นคนแรกโดยที่ยังไม่ได้สัมผัสเส้นชัยเลย ไงซะเกมนี้ก็อยากได้คนที่เข้มแข็งอยู่แล้วหนิเอาดิ ลุยมันซักตั้งเป็นไรไปหล่ะ งานนี้ขอเลือกศักดิ์ศรีละกัน ยอมรับฟังคำด่าต่อไป ... ไม่ว่ากันนะครับ ...